Καλέστε με στο SKYPE

Γ. Παπανδρέου 17 - Ηράκλειο, t: 2811 113681 - 6946253300

Μυλωνογιάννη 23 - Χανιά , t: 2821 1117046974394497

Άρθρα Ψυχολογίας

Το σύνδρομο της νευρικής ανορεξίας έχει βιβλιογραφικά και εμπειρικά συνδεθεί µε χαρακτηριστικά δυσλειτουργικά πρότυπα οικογενειακής αλληλεπίδρασης. Από μία συστημική σκοπιά αξιολογούμε τη νευρική ανορεξία σε σχέση µε την οργάνωση και τη λειτουργία ολόκληρης της οικογένειας και ως εκ τούτου οι θεραπευτικές παρεμβάσεις σχεδιάζονται για να προκαλέσουν αλλαγή σε ολόκληρο το οικογενειακό σύστημα.
Στα πλαίσια της πλήρους περιγραφής των δυναμικών της οικογένειας από τον Minuchin, το δομικό οικογενειακό θεραπευτή που έχει εκτενώς ασχοληθεί με την νευρική ανορεξία εφήβων, η αποφυγή σύγκρουσης γίνεται ένα πολύ κατανοητό συστατικό της διαδικασίας που κρύβεται κάτω από την ανάπτυξη της νευρικής ανορεξίας. Το παιδί σε µια τέτοια οικογένεια είναι ανίκανο να αποκριθεί στις ανησυχίες και τον έλεγχο της ψυχολογικής λειτουργίας της άμεσα επειδή η διαφωνία και η ανοιχτή σύγκρουση δεν επιτρέπονται. Ο αυτό- υποσιτισμός γίνεται ο τρόπος να εκφράσει ο έφηβος την εσωτερικευμένη συνεχή ενασχόληση µε τον εαυτό του και µια προσπάθεια να κερδίσει κάποιον έλεγχο. Και τα δύο αυτά οδηγούν σε μεγαλύτερη πίεση και διαφωνία μέσα στην οικογένεια και συγχρόνως διευκολύνουν στη διάχυση της σύγκρουσης.
Η νευρική ανορεξία έχει περιγραφεί και ως «διαταραχή του ελέγχου» και πολλοί μελετητές έχουν δώσει έμφαση στα ζητήματα γύρω από την προσπάθεια για τον έλεγχο και στο ότι η ανορεξία μπορεί να δώσει στον πάσχον έφηβο την αίσθηση ότι µόνο µέσω της µη κατανάλωσης τροφής μπορεί να έχει τον έλεγχο. Μια νίκη στη μάχη µε την πείνα μπορεί να δώσει στο νεαρό άτομο µια σύντομη αίσθηση κυριαρχίας και ελέγχου. Χαρακτηριστική η δήλωση μιας ασθενούς που περιγράφει «οι γονείς μου έκαναν ό,τι μπορούσαν αλλά εγώ ήμουν πάρα πολύ αντιδραστική... και κάπου μ' άρεσε όλο αυτό. Μου άρεσε να ασχολούνται μαζί μου, να προβληματίζονται, να ψάχνουν γιατρούς, να διαβάζουν γι' αυτό. Ένιωθα να τους εκδικούμαι». Αυτό που είναι εξίσου εντυπωσιακό όταν συζητάμε µε τις οικογένειες είναι ότι ο καθένας στην οικογένεια αισθάνεται ότι έχει χάσει τον έλεγχο για τη ζωή του. Οι γονείς ομοίως θα εξιστορήσουν ότι αισθάνονται αβοήθητοι και δεν έχουν κανέναν έλεγχο σ' αυτό που κάνει η κόρη τους και, όπως αυτή, η προσπάθεια για έλεγχο γύρω από το φαγητό τους αφήνει µε την αίσθηση ότι έχουν χάσει τον έλεγχο γύρω από όλα.
Η γονική αυτή αβεβαιότητα και η διστακτικότητα να αφήσουν την ασφάλεια του ελέγχου της διατροφής και του βάρους του εφήβου ταιριάζουν συχνά µε τους φόβους και τις αβεβαιότητες του εφήβου για το πώς θα είναι η ζωή χωρίς την ανορεξία. Η διερεύνηση των ζητημάτων της ανεξαρτησίας, της εφηβικής ταυτότητας και της αυτοεκτίμησης καθώς επίσης και η αντιμετώπιση των ζητημάτων για το πώς οι γονείς ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες έρχονται στο επίκεντρο.
Παρατηρούμε ακόμα μία ομοιότητα των εμπειριών που περιγράφουν οι οικογένειες για το πώς είναι να ζεις µε κάποιον µε νευρική ανορεξία και γιατί τελικά σε κλινικό επίπεδο μοιάζει σχεδόν καθολικό για τις οικογένειες να συμφωνούν ότι αυτή η διαταραχή καταλαμβάνει σχεδόν κάθε πλευρά της ζωής τους. Η ομοιότητα των διαδικασιών µέσω των οποίων η οικογένεια οργανώνεται γύρω από το πρόβλημα είναι χαρακτηριστική. Το γεγονός ότι όλες οι οικογένειες δεν είναι ίδιες και αντιπροσωπεύουν ολόκληρη την κλίμακα των οικογενειακών δομών και οργανώσεων τις οποίες κάποιος συναντά τυχαία στην καθημερινή ζωή, καθιστά αυτή την ομοιότητα ακόμα πιο αξιοπρόσεκτη.
Στη διαδικασία της οικογενειακής αναδιοργάνωσης γύρω από την ασθένεια παρατηρούμε να υπάρχει µια αυξανόμενη διάσπαση των συνηθειών της οικογένειας, των συνηθισμένων οικογενειακών ρυθμιστικών μηχανισμών, όπου η καθημερινή λήψη αποφάσεων γίνεται όλο και πιο δύσκολη σε σημείο όπου το πρόβλημα να γίνεται η κεντρική αρχή οργάνωσης της οικογενειακής ζωής. Τα µέλη της οικογένειας που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν µια διαταραχή πρόσληψης της τροφής μεταξύ τους συχνά θα πουν ότι αισθάνονται σαν ο χρόνος να έχει σταματήσει και ότι όλη η ζωή τους μοιάζει να περιστρέφεται γύρω από αυτή τη διαταραχή. Ο τρόπος που οι οικογένειες απαντούν σε αυτήν την εισβολή στις ζωές τους ποικίλει ανάλογα µε τη φύση της οικογενειακής οργάνωσης, το οικογενειακό στυλ κάθε μεμονωμένης οικογένειας και το συγκεκριμένο στάδιο του κύκλου ζωής που βρίσκεται όταν εμφανίζεται η ασθένεια. Παρόλα αυτά, όπως µε άλλες ασθένειες, αυτό που μπορεί να είναι λιγότερο μεταβλητό είναι ο τρόπος µε τον οποίο η διαταραχή της πρόσληψης τροφής περιορίζει το εύρος των προσαρμοστικών συμπεριφορών της. Το να κατανοήσουμε πώς οι οικογένειες αναδιοργανώνονται γύρω από ένα πρόβλημα είναι πολύ πιο σημαντικό από θεραπευτικής πλευράς παρά το να γνωρίζουμε πώς αναπτύχθηκε το ίδιο το πρόβλημα, εν μέρει επειδή ο τρόπος που λειτουργεί η οικογένεια αυτήν την περίοδο μπορεί να έχει γίνει μέρος αυτού που διατηρεί το πρόβλημα και εν μέρει επειδή μπορεί να περιορίζει την ικανότητα της οικογένειας να χρησιμοποιήσει τους προσαρμοστικούς της μηχανισμούς για να ξεπεράσει το πρόβλημα.
Τα υψηλά επίπεδα της συνεχούς ενασχόλησης µε τις σκέψεις του φαγητού και του βάρους που εκδηλώνει κάποιο µέλος µε ανορεξία είναι ανάλογα µε τον τρόπο που τα ζητήματα γύρω από το φαγητό και τη διατροφή γίνονται κεντρικά στην οικογένεια. Όσο περνάει ο καιρός όλες οι σχέσεις στην οικογένεια φαίνεται να καθορίζονται από αυτό. Ένα μεγάλο μέρος της αλληλεπίδρασης μεταξύ των µελών της οικογένειας εστιάζει στο φαγητό, την διατροφή ή το βάρος. Ακριβώς όπως η νέα γυναίκα μπορεί να κρίνει την αυταξία της από το εάν είναι σε θέση να αντισταθεί στο να φάει, έτσι οι διαπροσωπικές σχέσεις περιστρέφονται γύρω από το φαγητό («εάν µε καταλαβαίνατε, δεν θα µε αναγκάζατε να φάω», «δεν τρως για να µας πας κόντρα», «κανένας δεν φαίνεται να νοιάζεται που δεν τρώω»).
Συμπερασματικά μας ενδιαφέρει να αξιολογήσουμε τις διασυνδέσεις των μελών όλης της οικογένειας στη βάση του ότι αν μετακινήσουμε το επίκεντρο από τα ερωτήματα αιτιολογίας σε ερωτήματα αλληλεπίδρασης ανάμεσα στην οικογενειακή λειτουργία και τη θεραπεία θα αποκτήσουμε γνώση όχι μόνο για το πώς λειτουργεί η θεραπεία, αλλά και για το τι τη διευκολύνει και τι την εμποδίζει να λειτουργήσει. Πιθανόν, με βάση τα παραπάνω καταλαβαίνουμε γιατί κάποιοι θεραπευτές αναφέρονται όχι τυχαία , όχι σε «ανορεκτικά άτομα» αλλά σε «ανορεκτικές οικογένειες».


Κονιδάκη Ελπίδα – Ψυχολόγος
InterNus- Κέντρο Συμβ/κής & Ψυχ/πείας

Published in Articles
Παρασκευή, 08 Απριλίου 2016 00:00

Διατροφικές διαταραχές

Τα διάφορα είδη ψυχογενών διατροφικών διαταραχών τα τελευταία χρόνια όλο και αυξάνονται, καθώς η εξωτερική εικόνα που έχει το άτομο τείνει να αποτελεί κυρίαρχο μέλημα. Ενώ παράλληλα υπάρχει μία έντονη εμμονή με τη διατροφή και με την υιοθέτηση κάποιας δίαιτας, το οποίο αποτελεί βασικό παράγοντα δημιουργίας άγχους για το σωματικό βάρος και για την γενικότερη εικόνα του ατόμου. Χιλιάδες εικόνες και κοινωνικά πρότυπα που προβάλλονται μέσα από τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο για τους τρόπους απόκτησης μίας τέλειας σιλουέτας παρουσιάζοντας το, ως προϋπόθεση για να μπορεί το άτομο να γίνει αποδεκτό από την κοινωνία και τον κοινωνικό του περίγυρο.
Οι περιπτώσεις ψυχογενών διατροφικών διαταραχών επηρεάζουν σημαντικά τη σύγχρονης ζωή με τα άτομα να αναζητούν εξειδικευμένη βοήθεια και υποστήριξη. Είναι πολύ σημαντική η γνώση και η εξειδικευμένη βοήθεια για την αναγνώριση της ύπαρξης, της σπουδαιότητας, των κινδύνων και των τρόπων αντιμετώπισης μιας διαταραχής. Σύμφωνα με πανεπιστημιακές μελέτες η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση μίας διατροφικής διαταραχής μέσω της ψυχοθεραπείας μπορεί να αποφέρει θετικά αποτελέσματα όσον αφορά τον τρόπο και τον χρόνο ανάρρωσης του ατόμου.
Οι ψυχογενείς διατροφικές διαταραχές αναπτύσσονται ως εξωτερικά σημάδια συναισθηματικών και ψυχολογικών προβλημάτων. Γίνονται ο τρόπος όπου τα άτομα αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες στην ζωή τους. Η υπερφαγία ή μη λήψη φαγητού χρησιμοποιείται να καταστείλει συναισθήματα και σκέψεις που πονούν. Χωρίς κατάλληλη βοήθεια και θεραπεία, οι διατροφικές διαταραχές πιθανόν να επιμείνουν σε όλη την διάρκεια της ζωής του ατόμου.

Η εμφάνιση μίας διατροφικής διαταραχής μπορεί να αναπτυχθεί ανεξαρτήτως την ηλικία, το φύλο ή ο εκπαιδευτικό του επίπεδο. Ενώ ευπαθείς ομάδες αποτελούν ιδιαίτερα νεαρές γυναίκες μεταξύ των ηλικιών 15-25 ετών και τα τελευταία χρόνια έχουν παρατηρηθεί και άντρες. Τα είδη των διατροφικών διαταραχών κατατάσσοντας ως εξής:
Η ψυχογενής ή νευρική βουλιμία (bulimia nervosa), η οποία χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερφαγίας, τα οποία αντισταθμίζονται είτε με μεθόδους εκκαθάρισης (π.χ. χρήση διουρητικών, καθαρτικών, πρόκληση εμετού),με ακραίο περιορισμό τροφής. Χαρακτηριστικό της νευρικής ή ψυχογενής βουλιμία αποτελούν τα βουλιμικά επεισόδια που βιώνει το άτομο, όπου πιθανόν να ξεκινήσει ένα επεισόδιο υπερφαγίας στην προσπάθειά του να αντεπεξέλθει με συναισθηματικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ή για να ανακουφιστεί από την ένταση που βιώνει εκείνη την στιγμή, εύκολα όμως όλο αυτό μπορεί να εξελιχθεί σε μια κατάσταση εκτός ελέγχου.
Η συμπεριφορά χαρακτηρίζετε από:

  • Υπερφαγία, εμετό και περιόδους υποσιτισμού
  • Υπερβολική χρήση καθαρτικών, διουρητικών/υπερβολική άσκηση
  • Μυστικότητα και δισταγμός να βρεθεί σε κοινωνικές συναθροίσεις
  • Πηγαίνοντας στην τουαλέτα μετά από γεύμα για να προκαλέσει εμετό και να ξεφορτωθεί την τροφή που μόλις είχε καταναλώσει.

Η νευρική ή Ψυχογενής ανορεξία (anorexia nervosa), χαρακτηρίζεται από ένα έντονο φόβο ότι το άτομο θα γίνει παχύσαρκο και το άτομο επιδιώκει ασταμάτητα να είναι αδύνατο. Τα βασικά συμπτώματα της συγκεκριμένης διαταραχής αποτελεί:

  • ακραία απώλεια βάρους
  • έντονος φόβος ότι το άτομο θα παχύνει και θα χάσει τον έλεγχό του.
  • διαταραχή στην αντίληψη της σωματικής εικόνας του ατόμου, δηλαδή το άτομο μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του παχύ και να υπερεκτιμά τις σωματικές του διαστάσεις όσο περισσότερο αδυνατίζει.
  • μία τελετουργική στάση προς το φαγητό, όπως κόβοντας το φαγητό σε πολύ μικρά κομμάτια
  • αμηνόρροια
  • μυστικότητα
  • τάση να ασκείται με έμμονο τρόπο
  • άρνηση για την ύπαρξη του προβλήματος
  • αλλαγές στην προσωπικότητα του ατόμου και μεταπτώσεις στην διάθεση.

Η Υπερφαγία έχει πρόσφατα ταξινομηθεί ως μια ξεχωριστή κατηγορία διατροφικής διαταραχής. Τα άτομα τα οποία καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες φαγητού σε μικρό χρονικό διάστημα και δεν καταφεύγουν σε αυτό-προκαλούμενους εμετούς παλεύουν με το παραπάνω βάρος, με αισθήματα ντροπής για αυτό. Παρομοίως και με τα συναισθήματα τους και με την συμπεριφορά τους. (Διαταραχή Συναισθηματικής Υπερφαγίας )
Βασικά χαρακτηριστικά της υπερφαγίας είναι:

  • Τρώγοντας πάρα πολύ γρήγορα από ότι συνήθως - η τροφή αμάσητη
  • Τρώγοντας έως ότου αισθανθεί δυσάρεστα
  • Τρώγοντας μεγάλες ποσότητες φαγητού ενώ δεν υπάρχει φυσική πείνα
  • Τρώγοντας μόνο λόγω της αμηχανίας που βιώνει λόγω καταστάσεων
  • Συναισθήματα ντροπής, θλίψης, ενοχής μετά το επεισόδιο
  • Νιώθοντας αδυναμία ή φόβο να ξεφορτωθεί το φαγητό που κατανάλωσε
  • Μείωση κοινωνικότητας – απομόνωση.

Θεραπεία Αντιμετώπιση
Πάνω από το 70% των ατόμων που καταφεύγουν στο φαγητό είναι για να εκτονώσουν μια ψυχική ένταση, ένα συναίσθημα θυμού ή απογοήτευσης. η συνθετική ψυχοθεραπεία, ατομική και ομαδική, τα τελευταία χρόνια, φαίνεται να κερδίζει έδαφος στη θεραπεία των διαταραχών πρόσληψης τροφής. Μέσα από την ατομική ψυχοθεραπεία αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά οι αιτίες της διατροφικής διαταραχής, όπως είναι η χαμηλή αυτοπεποίθηση του ατόμου, η δυσκολία στις διαπροσωπικές του σχέσεις και η επίλυση των εσωτερικών και των οικογενειακών συγκρούσεων.
Μια ομάδα υποστήριξης και ψυχοθεραπείας παρέχει:

  • Υποστήριξη σε ένα ασφαλές περιβάλλον εμπιστοσύνης
  • Μοίρασμα εμπειριών και συναισθημάτων με άλλους ανθρώπους που υποφέρουν από παρόμοια προβλήματα
  • Ψυχοθεραπευτική βοήθεια ώστε να δουν τα μέλη της ομάδας ανεπίγνωστα κομμάτια της προσωπικότητας και των σχέσεών τους στο παρελθόν, τα οποία εμπλέκονται στην ανάπτυξη της προβληματικής τους στάσης και συμπεριφοράς
  • Επεξεργασία θεμάτων όπως ο κοινωνικός αποκλεισμός, η αυτοεκτίμηση, η εικόνα του σώματος κ.α.
  • Υποστήριξη, ιδέες και στρατηγικές από άλλους συμμετέχοντες που βρίσκονται σε πιο προχωρημένο στάδιο αντιμετώπισης
  • Εκπαίδευση των μελών για τις φυσικές και συναισθηματικές συνέπειες των διαταραχών πρόσληψης τροφής, τους κινδύνους, τις σωματικές και ψυχικές επιπλοκές
  • Εκμάθηση εναλλακτικών και μη δυσλειτουργικών τρόπων συμπεριφοράς
  • Εκμάθηση στρατηγικών αντιμετώπισης και επίλυσης προβλημάτων.

Συμπερασματικά, η έγκαιρη θεραπεία και παρέμβαση σε ατομικό ή ομαδικό πλαίσιο στην αντιμετώπιση ψυχογενών διαταραχών πρόσληψης τροφής από ένα ειδικό Ψυχικής
Υγείας θα λειτουργήσει θετικά στην έκβαση και στη πορεία έξαρσης των συμπτωμάτων των διατροφικών διαταραχών.

ΛΟΥΚΑΔΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ - ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

InterNus - ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ & ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

ψυχολόγος Χανιά

Ψυχολόγος Ηράκλειο

ΛΟΥΚΑΔΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ - ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

InterNus - ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ & ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

- See more at: http://internus.gr/articles/item/51-sxeseis-eksartisis.html#sthash.pqJVi3Fe.dpuf
Published in Articles
Σάββατο, 07 Μαρτίου 2015 00:00

Νευρική ανορεξία

Νευρική ανορεξία (Anorexia nervosa) χαρακτηρίζεται η ψυχογενής διατροφική διαταραχή, όπου το άτομο που πάσχει απο αυτήν αρνείται να διατηρήσει ένα υγιή φυσιολογικό βάρος( ανάλογο του ύψους του και της ηλικίας του) και καταβάλλεται απο έντονο φόβο για την απόκτηση βάρους. Στη φάση αυτή το άτομο περνάει το σύνδρομο ΄΄αυτοεπιβαλλόμενης ασιτίας΄΄. Αυτό επεξηγείται αφενός, ότι το άτομο παρουσιάζει μια διαστρεβλωµένη εικόνα για τον εαυτό του, ( για το πως θα πρέπει να είναι το ανθρώπινο σώμα) και αφ' ετέρου κυριαρχείται απο έντονη ανησυχία ότι με την πρόληψη τροφής θα παχύνει. Με λίγα λόγια, τα άτομα που πάσχουν από διατροφική διαταραχή, όπως την νευρική ανορεξία, σε μεγάλο βαθμό αξιολογούν την προσωπική τους αξία, με κριτήριο το σχήμα του σώματος τους και το σωματικό τους βάρος.
Παρατηρείται μία κλίμακωση και ένας φαύλος κύκλος στα συναισθήματα των ατόμων που πάσχουν απο νευρική ανορεξία καθώς και στον τρόπο που διαχειρίζονται την αντιμέτωπιση διατροφής στην καθημερινότητά τους. Αρχικά, η διάθεση του κάθε ατόμου χαλάει και το μόνο που σκέφτεται είναι να χάσει κιλά. Έπειτα, ο τόσο έντονος περιορισμός της τροφής οδηγεί σε κακή διατροφή και μη υγιή απώλεια βάρους. Στην συνέχεια, όσο η κακή διατροφή συνεχίζεται, τόσο οι χημικές συνθέσεις του εγκεφάλου, αλλά και ο μεταβολισμός, αλλάζουν. Αυτό σημαίνει, ότι η όρεξη περιορίζεται, ενώ η ικανότητα του ασθενούς να σκεφτεί καθαρά και να κάνει σωστές επιλογές αμβλύνεται. Γενικότερα το άτομο που αντιμετωπίζει νευρική ανορεξία φτιάχνει τους δικούς του κανόνες δατροφής, όπως αυτό επιθυμεί. Αναπτύσσει φοβία με το φαγητό,χάνει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται το αίσθημα της πείνας ή εκπαιδεύεται να το αγνοεί.

Επιδημιολογία της νευρικής ανορεξίας

  • Έχει τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας (6%-20%) των ψυχικών νόσων που οφείλεται κυρίως στην ασιτία και στις ηλεκτρολυτικές διαταραχές που μπορούν να προκαλέσουν καρδιακή αρρυθμία.
  • Εκδηλώνεται συνήθως, στην εφηβεία με μια δίαιτα που βγαίνει εκτός ελέγχου.Είναι το τρίτο συχνότερο χρόνιο νόσημα της εφηβικής ηλικίας στις γυναίκες και η συχνότητά της υπολογίζεται στο 0,5-3% όλων των εφήβων
  • Η νευρική ανορεξία επηρεάζει τις γυναίκες 10 φορές περισσότερο από τους άνδρες
  • Στους άνδρες εμφανίζεται συνήθως στην ηλικία των 16 ετών.
  • 1 στους 5 πεθαίνει σε πολύ νεαρή ηλικία απο αυτοκτονία ή ασιτία

Συμπτώματα νευρικής ανορεξίας

Η νευρική ανορεξία μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικό τρόπο σε κάθε άτομο και τα συμπτώματα αναλόγως την περίπτωση διαφέρουν. Αυτό εξαρτάται απο την σοβαρότητα του προβλήματος του κάθε ατόμου και τα σημάδια κάποιες φορές μπορέι να είναι ορατά κάποιες φορές όχι τόσο εμφανές. Τα συμπτώματα αποτελούνται κυρίως από διάφορες παθολογικές καταστάσεις. Κάποια από αυτά μπορεί να είναι:

  1. Γρήγορη και δραµατική απώλεια βάρους
  2. Τριχόπτωση
  3. Αϋπνίες
  4. Ατροφία νυχιών
  5. Ατροφία των δοντιών
  6. Υπόταση
  7. Σοβαρές μεταβολικές διαταραχές
  8. Τελετουργική στάση προς το φαγητό (π.χ. κόψιμο του φαγητού σε πολύ μικρά κομμάτια ή μάσιμα τις μπουκιές με έναν συγκεκριμένο ρυθμό).
  9. Πρησµένες αρθρώσεις
  10. Κοιλιακό φούσκωµα
  11. ∆υσκοιλιότητα
  12. ∆ιάρροια
  13. Μεταβολές στους παλμούς της καρδιάς
  14. Έντονη ανησυχία και άγχος μην απόκτησουν παραπάνω κιλά.
  15. Επίμονη ενασχόληση με κάποιο άθλημα
  16. Αλλαγές στην θερμοκρασία του σώματος/ αισθάνονται περισσότερο την αίσθηση κρύου.
  17. Θεωρούν τον εαυτό τους υπέρβαρο, και συνεχίζουν να κάνουν δίαιτα
  18. Υπερβολικά προσεκτικοί και επιλεκτικοί με την ποιότητα του φαγητού. (Αποφέυγουν να καταλώνουν τροφές που έχουν πολλά λιπαρά, ή μπορεί να κόψουν και το γάλα και τα κρέατα, επειδή θεωρούν ότι έχουν πολλές θερμίδες).
  19. Πρόκληση εμετού, χρήση καθαρτικών και διουρητικών φαρμάκων για να αποβάλλουν τα γεύματα που έφαγαν
  20. Τάση για λυποθυμίες/έντονες ζαλάδες
  21. Πρηξίματα στο στομάχι και στο πρόσωπο
  22. Μυική ατονία και κόπωση, πόνο στις αρθρώσεις
  23. Μειωμένη σεξουαλική διάθεση
  24. Διαταραχές προσωπικότητας-Κοινωνική απομόνωση: αποφεύγουν τους φίλους και την οικογένεια τους, αποτραβιούνται κοινωνικά και γίνονται μυστικοπαθείς.
  25. Διαταραχές των συναισθημάτων, συχνές μεταπτώσεις στην διάθεση του ατόμου (αίσθημα ευχαρίστησης ή απελπισίας)
  26. Άρνηση της ύπαρξης του προβλήματος
  27. Κατάθλιψη
  28. Για τις γυναίκες διακοπές στον εμμηνορρυσιακό κύκλο ή αμηνόρροια.
  29. Αναιμία
  30. Καρδιαγγειακά προβλήματα
  31. Πνευμονολογικά προβλήματα
  32. Μείωση τεστοστερόνης στους άνδρες
  33. Γαστρικά και νεφρικά προβλήματα
  34. Θάνατος

Εκτός απο τα παθολογικά συμπτώματα της νευρικής ανορεξίας που αναφέρθηκαν παραπάνω, μπορεί να εκδηλωθεί και με δερματολογικά συμπτώματα (Δερματίτιδα,ξηρότητα στο δέρμα και δυσχρωμίες,ακμή,κνησμός σε κάποια σημεία του σώματος, ερυθρότητα του δέρματος, φλεγμονή ιδιαίτερα στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών, χιονίστρες κ.α)

Αιτιολογία νευρικής ανορεξίας

Αν και οι παράγοντες που προκαλούν την ψυχογενή ανορεξία δεν έχουν διευκρινιστεί πλήρως, συνήθως τα αίτια της αποδίδονται στον συνδυασμό διάφορων ψυχολογικών, κοινωνικών και βιολογικών παραμέτρων.

  • Έλλειψη αυτοεκτίμησης/ Χαμηλή αυτοπεποίθηση

Αυτό συνήθως πηγάζει από την προβολή προτύπων από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Η αρνητική εικόνα που έχει ένα άτομο για τον εαυτό του με φυσιολογικά επίπεδα βάρους και ο τρόπος που την παρουσιάζει, ευνοεί την εμφάνιση νευρικής ανορεξίας, κυρίως στα νεαρά κορίτσια. Στην εφηβεία τα κορίτσια μιμούνται μοντέλα από την τηλεόραση και άλλους τύπους γυναικών με αρκετά αδύνατα σώματα, που τα ακολουθούν σαν πρότυπο στην πορεία της ζωής τους.

  • Δυσάρεστα γεγονότα

Η απώλεια κάποιου αγαπημένου προσώπου (θάνατος, χωρισμός, διαζύγιο), κάποια σοβαρή ασθένεια που μας έχει επηρεάσει ή ακόμη και η οικονομική κρίση μπορεί γίνουν «σύμμαχοι» της νευρικής ανορεξίας.

  • Γενετικοί παράγοντες και κληρονομικότητα

Οικογενειακό ιστορικό: άτομα από τον στενό οικογενειακό κύκλο, συγγενείς που είχαν αντιμετωπίσει παλιότερα παχυσαρκία, κατάθλιψη, άγχος είναι πιο επιρρεπή στη νόσο.

Διάγνωση - Εξετάσεις

Τα πρώτα βήματα για την αντιμετώπιση της νευρικής ανορεξίας είναι κατ΄ αρχάς η αποδοχή του προβλήματος από την πλευρά του ασθενούς και η έγκαιρη επιστημονική διάγνωση.
Στην υποψία της ανορεξίας, η διάγνωση μπορεί να γίνει με διάφορες εξετάσεις όπως:

  • Φυσική εξέταση: Μέτρηση ύψους-βάρους, έλεγχος ζωτικών σημείων, εξέταση δέρματος, ακρόαση καρδιάς και πνεύμονα και εξέταση της κοιλιάς.
  • Εργαστηριακά ευρήματα: Μέτρηση αίματος και ούρων
  • Άλλες εξετάσεις: Όπως ακτινοδιαγνωστικά ευρήματα
  • Ψυχολογική αξιολόγηση: Από γιατρό ή επαγγελματία υγείας όπου μπορεί να εκτιμήσει σκέψεις, συναισθήματα και διατροφικές συνήθειες.

Θεραπεία και αντιμετώπιση

Η πρόληψη και η θεραπεία της νευρικής ανορεξίας αποτελούν τα δύο απαραίτητα συστατικά για την αντιμετώπιση της νόσου. Για να ξεπεράσει κάποιο άτομο την νευρική ανορεξία σε προληπτικό επίπεδο σημαίνει τη συστηματική προσπάθεια αλλαγής των συνθηκών εκείνων που προκαλούν ή διαιωνίζουν την ασθένεια. Για να συμβεί κάτι τέτοιο, κρίνεται απαραίτητη η ενημέρωση και η πληροφόρηση όλων, σχετικά με τα σημάδια αυτής της διατροφικής διαταραχής. Σημαντικό είναι να αναγνωρίσουμε ότι όσο νωρίτερα αναγνωρίσουμε το πρόβλημα τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι η θεραπεία.
Η θεραπεία της νευρικής ανορεξίας έχει ως στόχο και προσπαθεί να αντιμετωπίσει τρεις βασικούς τοµείς:

  1. να αποκαταστήσει το φυσιολογικό βάρος του ατόµου.
  2. να αντιμετωπίσει τις ψυχολογικές διαταραχές που σχετίζονται µε την ασθένεια.
  3. να μειώσει ή να εξαφανίσει συµπεριφορές ή σκέψεις που αρχικά οδήγησαν στην διαταραγµένη διατροφή του ατόµου

Η θεραπευτική αγωγή μπορεί να περιλαμβάνει:

  • Ψυχολογικές θεραπείες και ψυχική υποστήριξη: Επιτυγχάνεται με δύο τρόπους: α) Ατομική θεραπεία: Η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία, βοηθάει το άτομο να αλλάξει τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές που σχετίζονται με το διαταραγμένο τρόπο διατροφής, διδάσκει το άτομο τρόπους για να αλλάξει τη στάση του σε θέματα διατροφής, να αυξήσει το σωματικό βάρος και να αποθεραπευτεί. Γίνεται διατροφική επιμόρφωση και εκπαίδευση ώστε το άτομο να επανεκπαιδευθεί στο να αποκτήσει υγιείς διατροφικές συνήθειες. β) Ομαδική θεραπεία: βοηθάει το άτομο που πάσχει από νευρική ανορεξία να μοιράζεται με τους υπόλοιπους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν την ίδια κατάσταση, κοινά συναισθήματα, φοβίες, επιτυχίες και αποτυχίες
  • Μπορεί να χρειασθεί νοσηλεία για τα άτομα που πάσχουν από σοβαρό υποσιτισμό λόγω της έλλειψης τροφής.
  • Φαρμακευτική αγωγή: ο γιατρός μπορεί να συστήσει αντικαταθλιπτικά για τη μείωση των αισθημάτων της κατάθλιψης και του άγχους.
  • Υποστήριξη από την οικογένεια και τους φίλους των ατόμων: που πάσχουν από ψυχογενής ανορεξία παίζουν καθοριστικό ρόλο στην αντιμετώπιση της ασθένειας. Τα άτομα με νευρική ανορεξία, συχνά μπορεί να αισθάνονται σύγχυση και ψυχική ένταση. Έτσι, με την κατάλληλη υποστήριξη, επιμόρφωση και την καλύτερη κατανόηση των διατροφικών διαταραχών από τους οικείους του ασθενή, μπορούν αποτελέσουν ένα σημαντικό μέρος της θεραπευτικής αγωγής.
  • Συμβολή διαιτολόγου. Η αξιολόγηση του διαιτολόγου είναι απαραίτητη για την εικόνα του ανορεξικού ατόμου. Ο διαιτολόγος είναι εκείνος που θα προσαρμόσει ένα εξατομικευμένο διατροφικό πλάνο, αναλόγως τις ανάγκες του κάθε ατόμου.

Όπως όλες οι διατροφικές διαταραχές, έτσι και και η ψυχογενής ανορεξία με την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορεί να αντιμετωπιστεί. Όσο πιο νωρίς το άτομο αναζητήσει θεραπεία, τόσο το δυνατό συντομότερο, θα εξαλειφτεί το πρόβλημα, θα βελτιώσει την έκβαση της ανάρρωσης και το άτομο δεν θα έχει σοβαρές σωματικές και ψυχολογικές επιπτώσεις.

Published in Articles

Καργάκης Εμμανουήλ

Ο Καργάκης Εμμανουήλ και οι συνεργάτες του εργάζονται στα γραφεία τους σε Ηράκλειο & Χανιά Κρήτης, παρέχοντας Γνωστική Συμπεριφορική  Ψυχοθεραπεία και Συμβουλευτική εφήβων και ενηλίκων. 

 

Επικοινωνία

Γ. Παπανδρέου 17, Ηράκλειο
    2811113681, 6946253300
 
Μυλωνογιάννη 23, Χανιά
    2821111704, 6974394497

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

9.00 am to 9.00 pm

Lat: 35.331749 | Long: 25.138443

banner